Van oudsher maakt het plangebied deel uit van het oorspronkelijke Middenduin, dat in de Middeleeuwen is ontgonnen door ontgraving en ontwatering Het gebied is in gebruik genomen voor akkerbouw en later zijn de kleine akkerveldjes samengevoegd, omgespit en is er zwarte grond opgebracht. De ontwikkelingen door de eeuwen heen hebben er voor gezorgd dat hoogteligging, reliëf, bodemprofiel, hydrologie en begroeiing verre van oorspronkelijk zijn.

Natuurpotenties
De unieke waarde van het Nederlandse duingebied is de natuurlijke ontstaanswijze en de geringe mate van verstoring. In Het Langeveld is echter in de loop van de tijd veel grond afgegraven. De landschapsecologische potenties voor regeneratie tot een natuurlijk duinlandschap zijn ook hierdoor gering. Wel is het mogelijk om in dit gebied zeldzame duinvegetaties te ontwikkelen, in het bijzonder natte schraalgraslanden.

Inrichtingsplan
Bij de inrichting van Het Langeveld zijn de contrasten in het gebied gebruikt om een grote diversiteit in beeld en natuur te creëren.

Bosrijk, gesloten gebied
Het gebied ligt op de overgang tussen het duinrandgebied en de open bollenvelden. Het bos zorgt voor een contrast met de open bollenvelden. Door vernatting, omvorming en verbreding van de boszomen levert het eerst zo monotone bosgebied een veel gevarieerder beeld.

Open, natuurlijke plekken
De open gebieden zijn beperkt van omvang, maar bepalen wel het kleinschalige karakter van het gebied. Door deze gebieden te plaggen, ontstaat er een voedselarm schraal milieu met - afhankelijk van de hoogteligging - drogere en nattere schraallanden. Door op een aantal plaatsen nog meer af te graven komt er permanent water aan de oppervlakte te staan.

Cultuurlijke plekken
De bestaande bebouwing met bijbehorende erven hebben een cultuurlijk karakter. Deze plekken worden niet geplagd, maar als bloemrijk grasland beheerd. Zo blijft het oorspronkelijke karakter behouden. Met behulp van nieuwe landschappelijke elementen zoals aarden wallen, sleedoornhagen of stobbenwallen zullen deze kleine gebieden gescheiden worden van de omliggende gebieden.

De beek
Integrale vernatting in de binnenduinrand legitimeert de introductie van een duinbeek. De beek vormt een verbindende lijn door het hele gebied en zal overtollig water in de winter afvoeren en in de zomer droogvallen.

Winter- en zomerbeeld
De fluctuatie van het grondwater maakt dat het winterbeeld aanzienlijk verschilt van het zomerbeeld. Het winterbeeld is erg nat en daardoor is het gebied minder toegankelijk. Dit in tegenstelling tot de zomer waarin de beek droogvalt en het gebied weer toegankelijker wordt.

Bij de inrichting van het gebied is er rekening gehouden met de natuurpotenties, hydrologische effec-ten op de omgeving, ontwikkelingen in de omgeving en wensen van belanghebbenden. Het eindre-sultaat is een gebied met een zeer afwisselende vegetatie, ruimte en beleving.